เคว้งคว้าง – ศรัณย่า ส่งเสริมสวัสดิ์

http://www.chordzeed.com/%e0%b9%80%e0%b8%84%e0%b8%a7%e0%b9%89%e0%b8%87%e0%b8%84%e0%b8%a7%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%87-%e0%b8%a8%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%93%e0%b8%a2%e0%b9%88%e0%b8%b2-%e0%b8%aa%e0%b9%88%e0%b8%87%e0%b9%80/

สุดกล้ำกลืน ยืนน้ำตาคลอ ใจมันท้อแลอ่อนล้า
ได้แต่มองเธอจนเดินลับสายตา มันเหมือนว่าจะขาดใจ

เคว้งคว้างเหมือนหลงทางกลางป่า ยืนมองฟ้าไร้ดาว
ความเดียวดายช่างปวดร้าว เหมือนถึงคราวสิ้นใจ

กี่หยดน้ำที่มันไหลลงมา จากขอบตาไม่ขาดสาย
มันอัดอั้นบีบคั้นในใจ จึงยอมให้มันออกมา

เคว้งคว้างเหมือนหลงทางกลางป่า ยืนมองฟ้าไร้ดาว
ความเดียวดายช่างปวดร้าว เหมือนถึงคราวสิ้นใจ

กี่หยดน้ำที่มันไหลลงมา จากขอบตาไม่ขาดสาย
มันอัดอั้นบีบคั้นในใจ จึงยอมให้มันออกมา

เคว้งคว้างเหมือนหลงทางกลางป่า ยืนมองฟ้าไร้ดาว
ความเดียวดายช่างปวดร้าว เหมือนถึงคราวสิ้นใจ