วาสนา – เฟิร์น กัญญารัตน์
ไปดีเด้อสาวคนฮักของอ้าย จากใจผู้ชายคนหนึ่ง ยังคงห่วงหาคิดถึงอยู่เสมอ
ตั้งแต่วันที่เจ้าจากไป บ่มีไผเข้ามาเเทนเธอ ยังฮักเสมอ บ่เคยลบเลือน น้องออกจากใจ โอว.โอวว
เป็นนำวาสนา ของอ้ายบ่สม คู่ควรกับนาง บุญบ่ผลาจับมือเจ้าย่าง เข้าเฮือนหอ
อาจสิเป็นนำบุญกรรมเก่า ให้สองเฮาได้มาพบพ้อ ส่ำนี้ละน้อ โฮ่ โฮ บ่เป็นหยัง
* วาสนาบ่นำ บุญกรรมบ่ให้ สองใจเฮาเคียงคู่กัน ปานถึกกฎสวรรค์ เพิ่นเขียนเอาไว้
สั่งให้ฮักเฮาสอง ให้อ้ายกับน้องต้องห่างกันไกล ชาตินี้อ้ายพอเข้าใจ
ชาติหน้าขอให้น้องกับอ้าย ได้คองฮักกันฮอดมื้อตาย เด้อหล่า
สิ่งสุดท้ายที่อ้ายอยากขอ ให้น้องฮู้ไว้แน่เด้อนาง ถึงสิบ่ได้เป็น คนฮ่วมเอาพาขวัญ
แต่สิขอฮักเจ้าตลอดไป จนว่าฟ้าสลายชั่วนิจนิรันดร์ สิให้น้องคงอยู่ในฝัน..ของอ้าย
ชาตินี้อ้ายพอเข้าใจ ชาติหน้าขอให้น้องกับอ้าย ได้คองฮักกันฮอดมื้อตาย เด้อหล่า
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น