วาจาและอารมณ์ – เต้ I’m Jogging
อารมณ์ที่แปรผัน… นานวันยิ่งทำร้าย ดวงใจแตกสลาย ไม่มีวันกลับมา…
มุมมองแห่งชีวิต ต่างความคิดและศรัทธา ถึงคราวต้องจากลา น้ำตาก็ไหลริน…
แต่ฉันรู้…และก็เข้าใจ เหตุใดทำใจให้แปรเปลี่ยน ทุกปัญหา…มันต้องร่ำเรียนด้วยเหตุผล
อยู่ด้วยกัน…แต่ว่ามันเหมือนแสนไกล ยิ่งใช้วาจาด้วยอารมณ์…
ความรู้สึกก็คงหมองหม่น จึงทำให้สองคนแยกทาง…
อารมณ์ที่เปลี่ยวเหงา… ใจเราที่ห่วงหา วันคืนไม่กลับมา แววตายังจดจำ…
เวลาที่ผ่านพ้น… ช่างสับสนทุกถ้อยคำ แต่ใจยังคงย้ำ ว่าสักวันจะผ่านไป…
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น