ใจ – เรืองฤทธิ์ บุญรอด
ใจเจ้าเอย บางครั้งชั่งเบาดั่งขนนก ปลิวลอยไปตามแรง เรียกร้องของใครผู้ใด
ใจเจ้าเอย มีเรื่องสนุกในอากาศใช่มั้ย ถึงไม่ยอม กลับมา อยู่กับตัวเราเสียที
* ใจเจ้าเอย ที่เป็นอยู่คงไม่สุขใจใช่มั้ย เจ้าจึงชอบ แอบหลบหนีไป ชื่นชมดอกไม้ตามลำพัง
ใจเจ้าเอย เมื่อเจ้าไกลอ่อนแรงอ่อนล้า มองไปไม่เห็นทางใด เจ้าจงกลับมา
** หรือเพราะความอบอุ่นของไอแดด เรียกเจ้าไปอยู่ตรงนั้น
หรือเพราะสายลมที่ยังคงต้องการ อาศัยพาพัดสู่จุดหมาย
หรือเพราะความสุขที่ทำหล่นหาย ความฝันที่ไม่เคยได้ชื่นชม
เมื่อเจ้าพบมันแล้วก็ขอให้เป็นสุข ตัวเราก็คงสุขใจ เมื่อใจได้กลับมา
( * , ** )
ใจเจ้าเอย มีเรื่องสนุกในอากาศใช่มั้ย ถึงไม่ยอม กลับมา อยู่กับตัวเราเสียที
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น